
İki boyutlu görsel araçlar yazılı analize oranla, durumun nasıl gelişeceğini, bilinmeyenleri bulmayı ya da yeni bilinmeyenleri yaratmayı çok daha açık olarak gösterebilecek bir sistemdir, En klasik düşünceyle,grafikler, tablolar, şemalar ve haritalar; farklı olaylar durumlar ve kavramlar arasındaki “nedensonuç” ilişkilerini belirten mantık ağlarıdır. Bu araçların kullanılmasının önemi, öğrencilerin, konular arasında değişik bağlantıların kurulmasına yardım etmesi ve daha kalıcı öğrenme sağlamasıdır. Bir kavram ağı biçiminde uzun süreli bellekte organize edilip depolanan bilgi, birden fazla ifade biçimi kullanılarak ilişkilendirildiğinde daha etkili bir biçimde depolanmaktadır, · Uzun süreli bellekte depolanan bilgiler, görsel materyallerin kullanılmasıyla daha çabuk hatırlanmakta ve kısa süreli belleğe geri getirilmektedir,Burada bilgi yeniden organize edilerek yeni formu ile uzun süreli belleğe depolanmaktadır. · Öğrenme stratejilerinde öğrenci yeni bilgileri kendisi için daha anlamlı olacak şekilde yeniden yapılandırır. · Bu stratejiler içerisinde yer alan anlamlandırma ve örgütleme aşamalarında bir metnin ana ve yan fikirlerinin çıkarılması, bilginin sınıflandırılması, grafikle gösterilmesi, grafiksel not alınması (matris, tablo) bulunmaktadır. · İki boyutlu görsel öğrenme araçları öğrenme stratejilerinin anlamlandırma ve örgütleme aşamalarıyla ilişkili olduğundan öğrencilerin bu araçları kullanmaları öğretilmelidir.
İKİ BOYUTLU GÖRSEL ARAÇLARIN SINIFLANDIMASI
İki boyutlu görsel araçların kullanılması, Çoklu Zeka Kuramında yer alan mantıksal matematiksel ve görsel uzamsal zeka ile ilişkidir. Bu ilişki şöyle açıklanabilir: Görsel uzamsal ve mantıksal matematiksel zeka etkinliklerinde kullanılacak olan bu araçlar, bu yönde öğrenen öğrencilere kolaylık sağlar. Ayrıca, bu zeka alanlarında daha etkin olan öğrenciler, bilgileri anlamlandırma ve örgütlemede bu araçları daha etkili kullanabilirler ve bilgiye ulaşmada daha başarılı olabilirler. Ausebel’in sunuş yoluyla öğrenme yaklaşımında ağırlık sözel öğrenmededir. Bu kuram örnekler, şemalar, haritalar, tablolar görsel uyarıcıların kullanılmasını önererek bunları ön örgütleyiciler (Advece Organizer) olarak adlandırır ve bu ön örgütleyicileri, sunuş yoluyla öğrenmenin üç temel aşamasının ilki olarak gösterir. İki boyutlu görsel araçların kullanılmasının gerekçelerinden biri de Ausebel’in sunuş yoluyla öğrenme yaklaşımında yer alan ön örgütleyicilere dayanmaktadır.